пусты́рь

Nom · rang 18922 Décl

Sens

  1. 1. terrain vague, friche

Déclinaison

genre m

SingulierPluriel
Nominatifпусты́рьпустыри́
Génitifпустыря́пустыре́й
Datifпустырю́пустыря́м
Accusatifпусты́рьпустыри́
Instrumentalпустырёмпустыря́ми
Prépositionnelпустыре́пустыря́х

Exemples