ору́довать

Verbe · rang 14250 Famille Conj

Sens

  1. 1. manier, manipuler, utiliser

    with instrumental: орудовать чем?

    Он ло́вко ору́дует топоро́м.

    fr He wields the axe skilfully.

  2. 2. fonctionner, être en activité, être actif

    often of criminals or gangs

    Здесь ору́довал о́пытный жу́лик. ▶Pro

    fr An experienced crook had been at work here.

Famille de mots

Synonymes

Apparentés

Conjugaison

imperfectif · partenaire : -

Présent Futur
я ору́дую ▶Pro бу́ду ору́довать
ты ору́дуешь ▶Pro бу́дешь ору́довать
он/она́/оно́ ору́дует ▶Pro бу́дет ору́довать
мы ору́дуем ▶Pro бу́дем ору́довать
вы ору́дуете ▶Pro бу́дете ору́довать
они́ ору́дуют ▶Pro бу́дут ору́довать

Impératif

ты ору́дуй ▶Pro
вы ору́дуйте ▶Pro

Passé

masculinору́довал ▶Pro
fémininору́довала ▶Pro
neutreору́довало ▶Pro
plurielору́довали ▶Pro

Participes & gérondifs

Actif présent ору́дующий ▶Pro
Actif passé ору́довавший ▶Pro
Passif présent —
Passif passé —
Gérondif présent ору́дуя ▶Pro
Gérondif passé орудовавши ▶Pro

Exemples