ка́нтор

Nom · rang 24245 Décl

Sens

  1. 1. chef de chœur, maître de chapelle

    Кантор начал петь.

    fr The cantor began to sing.

Déclinaison

genre ? · animé

SingulierPluriel
Nominatifка́нторка́нторы
Génitifка́нторака́нторов
Datifка́нторука́нторам
Accusatifка́нторака́нторов
Instrumentalка́нторомка́нторами
Prépositionnelка́нторека́нторах

Exemples