слепя́щий
Sens
-
1. éblouissant, aveuglant
Present participle of «слепить» used as an adjective.
Слепя́щий свет фар ослепи́л меня́ на мгнове́ние.
fr The blinding light of the headlights dazzled me for a moment.
-
2. éblouissant, brillant
Figurative, of beauty, smiles, success.
Её слепя́щая красота́ порази́ла всех прису́тствующих. ▶Pro
fr Her dazzling beauty impressed everyone present.
Déclinaison
| m | f | n | pl | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | слепя́щий | слепя́щая | слепя́щее | слепя́щие |
| Gén. | слепя́щего | слепя́щей | слепя́щих | |
| Dat. | слепя́щему | слепя́щей | слепя́щим | |
| Acc. | слепя́щий, слепя́щего | слепя́щую | слепя́щее | слепя́щие, слепя́щих |
| Inst. | слепя́щим | слепя́щею, слепя́щей | слепя́щими | |
| Prép. | слепя́щем | слепя́щей | слепя́щих |