обу́тый

Adjectif · rang 23537 Décl

Sens

  1. 1. chaussé, portant des chaussures

    Дети были обуты в сапоги.

    fr The children were shod in boots.

Déclinaison

formes courtes : обу́т / обу́та / обу́то / обу́ты

mfnpl
Nom. обу́тый обу́тая обу́тое обу́тые
Gén. обу́того обу́той обу́того обу́тых
Dat. обу́тому обу́той обу́тому обу́тым
Acc. обу́тый,обу́того обу́тую обу́тое обу́тые,обу́тых
Inst. обу́тым обу́той, обу́тою обу́тым обу́тыми
Prép. обу́том обу́той обу́том обу́тых

Exemples