беломо́р
Sens
-
1. habitant ou natif de la région de la mer Blanche
Déclinaison
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| Nominatif | ||
| Génitif | ||
| Datif | ||
| Accusatif | ||
| Instrumental | ||
| Prépositionnel |
Exemples
Pas d’exemple lié.
1. habitant ou natif de la région de la mer Blanche
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| Nominatif | ||
| Génitif | ||
| Datif | ||
| Accusatif | ||
| Instrumental | ||
| Prépositionnel |
Pas d’exemple lié.